(ANALİZ) - Hukuk, gücünü sadece kanunlardan değil, eşitlik ilkesinden ve toplumsal tutarlılığından alır. Ancak bugün tanık olduğumuz manzara, adaletin terazisinin kime karşı ne kadar hassas olduğu konusunda ciddi soru işaretleri doğuruyor:

Mesele sadece bir operasyon değil; meselenin özü, devletin gücünün kime karşı ne kadar "aslan", kime karşı ne kadar "kedi" olduğudur.

Piyasa Manipülatörlerine "İnceleme", Özcan'a "Baskın"

Milyonlarca insanın sofrasındaki ekmeği çalan, fiyatlarla oyun hamuru gibi oynayan zincir market patronları için aylar süren "incelemeler", ucu açık soruşturmalar yürütülürken; Tanju Özcan gibi her sabah makamına giden, halkın oyuyla seçilmiş, kaçma şüphesi olmayan, yeri yurdu belli olan ve her gün kamuoyu önünde bulunan bir belediye başkanına karşı uygulanan "şafak operasyonu" yöntemi, hukuki bir gereklilikten ziyade bir itibar suikastı ve psikolojik baskı aracı görüntüsü vermektedir. Hukuk, birilerini hizaya getirme sopası olarak kullanıldığında, tarafsızlığını yitirir.

Yargıdaki Öncelik Sapması

Gerçek suçluların, halkın rızkına göz dikenlerin ve organize bir şekilde piyasayı kilitleyenlerin dosyaları tozlu raflarda bekletilirken; siyasi figürlere karşı "acil" kodlu operasyonlar düzenlenmesi, yargının bağımsızlığına değil, konjonktüre göre hareket ettiğine dair algıyı güçlendirir.

Sonuç Olarak

Adalet, sadece suçluyu cezalandırmak değil, herkese hakkı olanı zamanında ve eşit bir şekilde vermektir. Bir yanda milyonların cebini boşaltanlara karşı sergilenen müsamaha, diğer yanda seçilmiş bir yetkiliye karşı uygulanan orantısız güç gösterisi; hukuk devletinin değil, güçlülerin hukukunun" hüküm sürdüğünün kanıtıdır. Adalet kutup yıldızı gibi yerinde durur ve geri kalan her şey onun etrafında döner." Eğer yıldız kayarsa, toplumun yönünü bulması imkansız hale gelir.