Bolu, Türkiye Büyük Millet Meclisi’nde üç farklı siyasi görüşten, üç taban tabana zıt karakterle temsil ediliyor. AK Parti’den Yüksel Coşkunyürek, CHP’den Türker Ateş ve MHP’den seçilen ve şimdilerde bağımsız yoluna devam eden, İsmail Akgül, sadece rozetleriyle değil, temsil ettikleri sınıfsal katmanlar ve halkla kurdukları (ya da kuramadıkları) diyalogla da birbirlerinden ayrışıyorlar.
İşte Bolu siyasetinin üç farklı portresi:
Yüksel Coşkunyürek: Muhafazakârlık ve Burjuva Arasında Bir Sarkaç
AK Parti saflarında tecrübeli bir isim olan Yüksel Coşkunyürek, siyasi kimliğinde bir kimlik karmaşası yaşıyor gibi görünüyor. Muhafazakâr değerler ile kendilerine Has “burjuva” yaşam tarzı arasında gidip gelen Coşkunyürek, halkı temsil etme noktasında bir bocalama evresinde. Daha önce de iki dönem milletvekilliği yapmış ve uzun bir aradan sonra son yapılan seçimlerde milletvekili aday adayları arasında tombaladan çıkar gibi onun ismi gelmiştir.
Muhafazakâr tabanın beklentileri ile elit siyaset tarzı arasında sıkışan Coşkunyürek, “halkın adamı” imajını korumaya çalışsa da, sergilediği profil zaman zaman seçmen nezdinde samimiyet sorgulamalarına yol açıyor.
Türker Ateş: Sol Jargonun “Patron” Temsilcisi
CHP listelerinden Meclis’e giden Türker Ateş, belki de Bolu siyasetinin en ironik figürü. Yıllarca Bolu Ticaret ve Sanayi Odası Başkanlığı yaparak “Patronlar Kulübü”nün liderliğini yürüten Ateş’in, emeği ve dar gelirliyi önceleyen sol bir partide yer alması, yapısal bir çelişkiyi de beraberinde getirdi.
Siyasetten önceki iş insanı kimliği, sol jargonla birleştiğinde ortaya “ne İsa’ya ne Musa’ya” yaranabilen bir tablo çıkıyor. Ateş’in halka inmekte zorlandığı, sokaktaki vatandaştan ziyade seçkinler sınıfına hitap eden bir çizgide kaldığı net bir şekilde gözlemleniyor. Bu durum, CHP tabanında da “halktan kopukluk” eleştirilerini güçlendiriyor.
İsmail Akgül: Sokağın Sesi, Bolu’nun Öz Evladı
MHP saflarından Meclis’e giren İsmail Akgül ise diğer iki ismin aksine, Bolu halkının tam “bağrından” kopan bir profil çiziyor. Akgül’ün en büyük avantajı, halkın acılarını ve sevinçlerini kağıt üzerinden değil, bizzat yaşayarak öğrenmiş olması.
Seçildikten sonra değişmeyen, makam koltuğunu sokağa taşıyan Akgül, halkla iç içe siyasetin nasıl yapılacağını gösteriyor. Vatandaşın derdiyle dertlenen, onlarla aynı sofraya oturan ve hiyerarşiyi yıkan tarzıyla, Bolu halkının ihtiyaçlarını Meclis’e en organik şekilde taşıyan isim olarak öne çıkıyor. İsmail Akgül’ün Bolu’da Bizim İsmail sıfatıyla sahiplenildiği vurgulanmalıdır.
Sonuç
Bolu siyaseti bugün; tecrübe ile bocalama arasında duran Coşkunyürek, sermaye ile sol söylem arasında sıkışan Ateş ve sokağın nabzını tutan Akgül arasında şekilleniyor. Şehrin geleceği, bu üç farklı karakterin Meclis’teki performansıyla yazılmaya devam edecek.
Bolu Bilge Haber / Analiz
